Over mij

Over mij

In 1989 heb ik mijn rechtenstudie afgerond met een doctoraalscriptie over erkenning van kinderen. Ik ben na mijn studie gaan werken als advocaat, aanvankelijk met een algemene praktijk.

Al snel merkte ik dat mijn hart bij het familierecht lag, en daar heb ik mij verder in gespecialiseerd middels een meerjarige postdoctorale opleiding van de Vfas. Vanaf 1999 heb ik vrijwel uitsluitend gewerkt op het gebied van het familierecht en heb ik mij toegelegd op mediation. Ik ben opleidingen gaan volgen tot coach en tot relatietherapeut. Van 2004 tot 2011 heb ik, naast mijn werk als advocaat en mediator, gewerkt als rechter-plaatsvervanger in de familiekamer van de Rechtbank te Rotterdam. Vanaf 1 januari 2021 werk ik niet meer als advocaat maar alleen nog als mediator, coach, trainer en intervisiebegeleider.
Ik ben MfN gecertificeerd scheidingsbemiddelaar en familie-mediator. In mijn mediations maak ik regelmatig gebruik van een co-mediator. Dit kan een advocaat zijn of een fiscalist, maar ook een psycholoog, of een andere gedragsdeskundige.
Soms loopt er een stagiair mee. Ik treed regelmatig op als mediator op verwijzing van de rechtbank. Ik verzorg bij het Centrum voor Conflicthantering te Haarlem met een aantal co-trainers de training voor familie-mediatiors in opleiding. Samen met een co-trainer, Selen Bernink-Balci heb ik een training ontwikkeld voor mediators en andere begeleiders getiteld: de mystieke weg in mediation. Ik begeleid intervisiegroepen van advocaten en mediators.

MIJN VISIE OP SCHEIDEN

Een scheiding is een (volgende) stap op iemands levensweg.  Meestal is het een moeilijke stap die met tegenstijdige gevoelens gepaard gaat.  Het is een afscheid waar je om kunt rouwen en dat gepaard kan gaan met een diep gevoel van eenzaamheid. Je kunt onmacht, boosheid, verdriet, schuld en schaamte tegenkomen.  Maar het geeft soms ook een gevoel van ruimte en vrijheid.  Een scheiding kan je helpen om jezelf beter te leren kennen, jezelf, en daarmee anderen, meer lief te hebben, en om autonomer en authentieker in het leven te staan.  Een scheiding is ook van invloed op je sociale omgeving, niet in de laatste plaats op (de relatie met) je kinderen.  Vaak voelt een scheiding voor beide partijen als een speling van het lot, iets waar je geen controle (meer) over hebt.  Het is vergelijkbaar met het verlies of de dood van een geliefde, een kind of een goede vriend.  De les die vaak geleerd wordt is dat het geen zin heeft om te vechten tegen dat lot, en dat de acceptatie ervan uiteindelijk een belangrijke stap kan zijn in je persoonlijke leven en je persoonlijke ontwikkeling.  Rouwen is rauw, maar volwaardig rouwen eindigt met betekenis geven aan hetgeen jou is overkomen, waardoor er naast verdriet ook vervulling, verrijking en innerlijke vrede kan komen, en waardoor jouw relatie met anderen, waaronder je kinderen, kan verdiepen.  Ieder gaat daarin zijn eigen weg.  Mijn missie is het om op die weg als juridisch begeleider én als procesbegeleider een stukje met jou of met jullie mee te lopen.

SCHEIDEN EN DE KINDEREN

“Kinderen zijn flexibel” hoor je vaak zeggen als het over een scheiding gaat.  Ik geloof daar niets van.  Kinderen hebben wel sterke overlevingsmechanismen. Zij passen zich aan aan de situatie zoals die zich voordoet, maar ze betalen daarvoor een prijs : Ze kunnen zich afsluiten voor hun gevoel, ze kunnen boos worden of ontzettend gaan pleasen, of ze kunnen gaan denken dat de scheiding hun schuld is, of ze schamen zich als ze er met anderen over praten. Als kinderen deze overlevingsmechanismen moeten inzetten is de prijs die zij betalen hoog.  Ook voor kinderen is een scheiding een rouwproces.  Ervaring leert dat bij ouders, in de emoties en de hectiek van het scheidingsproces, een bewustzijnsvernauwing kan optreden die maakt dat er weinig oog is voor dit rouwproces van de kinderen.  Dat is niet goed of fout, zo werkt het gewoon.  Maar ook voor kinderen geldt dat de scheiding van de ouders een belangrijke fase is op hun levensweg, en dat zij de scheiding hun hele leven met zich mee zullen dragen.  Volwaardig rouwen om de breuk in het gezin eindigt ook voor de kinderen met betekenis geven aan hetgeen hen is overkomen.  Als ouders in staat zijn hun kinderen daarin te begeleiden, dan hoeft een scheiding voor de kinderen niet schadelijk te zijn. Zij kunnen dan loyaal blijven aan beide ouders zonder bang te hoeven zijn de andere ouder daarmee te kwetsen of te verraden of tussen de ouders te moeten kiezen.  Mijn missie is het om hierin als begeleider een passende rol te spelen, hetzij door dit met de ouders te bespreken zodat zij hun rol als begeleider van de kinderen goed kunnen vervullen, hetzij door zelf met de kinderen te praten.